ตอนที่ 166 ตัวไม่เท่าไร แต่ใจหื่นไม่เบา

ตอนที่ 166 ตัวไม่เท่าไร แต่ใจหื่นไม่เบา

ความรักที่เคยทุ่มเทด้วยความกล้าหาญเพียงลำพังได้รับสิ่งตอบแทน ย่อมเป็นเรื่องดียิ่งนัก ทว่าเฉียวม่านกลับมิอาจกลั้นน้ำตาของตนไว้ได้

ขอบตาแดงระเรื่อคู่นั้นเอ่อล้นด้วยหยาดน้ำตา เม็ดน้ำตาอันเปล่งประกายดั่งเม็ดถั่วกลิ้งผ่านดวงหน้างามของนาง หยดแล้วหยดเล่าร่วงหล่นลงบนฝ่ามือของหนิงฉี

หยาดน้ำตาเย็นเฉียบกลับลวกหัวใจเขาจนเจ็บแปลบ

“เจ้า... เจ้าคนสารเลว ยามที่ข้าชอบเจ้าถึงเพียงนั้นเจ้ากลับไม่เห็นค่า พอข้าไม่อยากจะสนใจเจ้าแล้ว เจ้ากลับเสนอหน้าเข้ามาเอง”

นางร้องไห้อย่างทั้งน้อยใจและโศกเศร้า หนิงฉีมองดูนาง ก็รู้สึกว่าอกเสื้อที่เปียกชุ่มด้วยน้ำตาของตนเริ่มเจ็บขึ้นมาอีกครา