ตอนที่ 163 รู้สึกเมื่อยเอวขึ้นมารำไร

ตอนที่ 163 รู้สึกเมื่อยเอวขึ้นมารำไร

สตรีในชุดหรูฉวินสีเหลืองห่าน ใบหน้างดงามดั่งดอกฝูหรง เอวคอดกิ่วปานต้นหลิว ย่างกรายแช่มช้อยเข้ามาทีละก้าว

“หนิงเอ๋อร์คารวะท่านโหว ขอท่านโหวประสบแต่ความสุขเปี่ยมล้นเจ้าค่ะ” เมื่อเดินมาถึงตรงหน้า จางหนิงก็ยอบกายคำนับอย่างอ่อนช้อย ทำความเคารพคราหนึ่ง

หนิงฉีถูกเสียงเรียกแผ่วเบานี้ดึงกลับสู่ความเป็นจริง เขาหมุนตัวมองผู้มาเยือน อดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว “แม่นางจาง?”

จางหนิงเม้มปากยิ้ม “ท่านโหวจำหนิงเอ๋อร์ได้ด้วยหรือเจ้าคะ”

หนิงฉียืนเอามือไพล่หลัง “แม่นางจางมีธุระอันใด”

จางหนิงกัดริมฝีปากแดง ใบหน้าพิถีพิถันฉายแววลำบากใจและลังเล คล้ายอยากพูดแต่ก็ยับยั้งไว้

หนิงฉีขมวดคิ้ว ความอดทนใกล้จะหมดลง

จางหนิงสบโอกาสอันเหมาะ เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเจียวเจียวนุ่มนวล “ท่านโหวเห็นถุงหอมใบนั้นหรือไม่เจ้าคะ”