กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 515 ข้าต้องการเพียงหนังสือหย่าฉบับเดียว
เหลียนฮวาค่อย ๆ เดินบนพื้นอิฐเขียวในลานจวนอ๋อง ทุกย่างก้าวดูหนักอึ้ง
นี่คือบ้านที่นางจากไปถึงสามปี!
ทุกสิ่งในอดีตดูราวกับยังอยู่ตรงหน้า ทว่าก็กลับแปลกหน้าไปเสียแล้ว!
นางรู้ดีว่าตนไม่ใช่เด็กเร่ร่อนที่ผู้เฒ่าหวังเก็บมาเลี้ยงอีกต่อไป
นางคือคุณหนูแห่งจวนสกุลถง นามว่าถงเจียปี้จวิน!
นางยังเป็นพระชายาใหญ่แห่งจวนอ๋องแห่งนี้ แม้ไต้อวี้จะเป็นพระชายาเอก แต่คนอื่นก็ต้องเรียกนางว่าพระชายาใหญ่ด้วยความเคารพ!
และนางยังเป็นพระชายาหรงอ๋องของท่านอ๋องอีกด้วย!
เมื่อนึกถึงวันที่อยู่บ้านพี่อ้วน เหลียนฮวารู้สึกราวกับตนได้ฝันอันงดงามยิ่ง ตื่นจากฝันแล้วทุกอย่างก็จบสิ้น!
ทว่านางไม่ยินยอม!