กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 509 นางคือพระชายาใหญ่หรือ
รอยแส้แต่ละรอยใต้แสงตะเกียงดูน่ากลัวเป็นพิเศษ ประหนึ่งคมมีดนับเล่มที่แทงทะลุหัวใจของเสี่ยวเฉวียนจื่ออย่างไร้ปรานี
จวนอ๋องปฏิบัติต่อผู้คนอย่างใจกว้างมาแต่ไหนแต่ไร โดยเฉพาะบ่าวไพร่ก็ยิ่งมีเมตตา ไม่เคยมีเรื่องปฏิบัติอย่างโหดร้าย
ทว่าไฉ่เหลียนในยามนี้กลับไม่ต่างจากดอกไม้เล็ก ๆ ที่ถูกพายุฝนกระหน่ำจนบอบช้ำ อ่อนแอและไร้ที่พึ่ง
ร่างบอบบางของนางสั่นเทาเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าใกล้จะทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
คืนนี้เดิมทีเป็นเวรเฝ้ายามของไฉ่เหลียน
แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด จู่ ๆ พระชายาใหญ่ก็หาเรื่อง กล่าวหาว่านางมีหน้าตายั่วยวน “ทำหน้าทำตาจิ้งจอกเช่นนี้ หรือเจ้าคิดจะเป็นอนุภรรยากัน?”