กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 510 หลินไต้อวี้ เราคอยดูกัน
“ทหาร…”
ไต้อวี้จ้องกระดานหมาก คิ้วเรียวงามขมวดเล็กน้อย คล้ายกำลังครุ่นคิดถึงตาเดินถัดไป
นางค่อย ๆ หยิบหมาก “ทหาร” ขึ้นมา พินิจอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ตัดสินใจวางลงบนกระดาน
ท่านอ๋องเห็นเช่นนั้น มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มที่ยากสังเกต
เขาครุ่นคิดในใจ—กระดานนี้อวี้เอ๋อร์แพ้แน่นอน!
หลังไตร่ตรองเล็กน้อย ท่านอ๋องก็วางหมากแม่ทัพในมือลงบนกระดานโดยไม่ลังเล แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า “แม่ทัพ…”
ท่านอ๋องเงยหน้าขึ้น สบตากับไต้อวี้ แววตาเผยความภาคภูมิใจเล็กน้อย