กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 507 ข้าต่างหากคือท่านแม่ของพวกเจ้า
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
เยียนจือสวมเสื้อคลุมลายคู่ยวนยางสีแอปริคอต ยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางหิมะ
บนท้องฟ้าไร้ซึ่งสายลม มีเพียงดวงดาวแต้มจุดอยู่ประปราย เปล่งแสงริบหรี่ราวกับอัญมณี
นางมองดาวเหล่านั้นพลางทอดถอนใจ หากคนคนหนึ่งเป็นได้เพียงดวงดาวเล็ก ๆ เช่นนี้ คอยพึ่งพาอาศัยผู้อื่นไปตลอด แล้วการมีชีวิตอยู่จะมีความหมายอะไร?