กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 506 นางเป็นพระชายาใหญ่จริงหรือ
“ข้าไม่ไปกับท่านหรอก ท่านแม่ใหญ่รักพวกเรามากกว่าท่านเสียอีก!”
หงเซวียนเองก็กระโดดโลดเต้นเดินมาข้างไต้อวี้ แล้วนั่งลงอย่างมีความสุข
เยียนจือมองท่าทางสนิทสนมของพวกเขา ไฟริษยาพลันลุกโชนขึ้นในใจ
“พวกอกตัญญูกินบนเรือนขี้บนหลังคา!
คิดว่านางเป็นแม่แท้ ๆ จริงหรือ? นางก็แค่ใช้เล่ห์กลหลอกอ้อนท่านพ่อของพวกเจ้าเท่านั้น!”
เสียงแหลมบาดหูทำให้นกแก้วใต้ระเบียงตกใจจนกระพือปีกบินว่อน
สิ้นเสียงนั้น พลันมีเสียง “เพียะ” ดังขึ้น ทำให้ทุกคนตกตะลึง
เยียนจือเซถอยหลังไปครึ่งก้าว แก้มเจ็บแสบผ่าว ผ้าเช็ดหน้าปักลายดอกบัวคู่หลุดจากปลายนิ้ว
นางมองท่านอ๋องที่ยืนตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ น้ำตาพลันเอ่อคลอเต็มขอบตา