กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 464 สู่ขอ 1
“ท่านอาสะใภ้ ไม่ได้เจอกันหลายวัน เหตุใดผู้เฒ่าหวังจึงเป็นเช่นนี้?”
พี่อ้วนเข้าประตูมาก็เห็นผู้เฒ่าหวังนอนซมอยู่บนเตียง ใจพลันหนักอึ้ง คำพูดที่เตรียมจะเอ่ยจึงเหมือนถูกอะไรอุดไว้ กลืนกลับลงคอไปทั้งอย่างนั้น
แต่สถานการณ์ตรงหน้าเป็นเช่นนี้ พี่อ้วนจึงทำได้เพียงถามไถ่อาการของผู้เฒ่าหวังก่อน
ป้าหวังจัดชายผ้าห่มให้ผู้เฒ่าหวัง พลางบอกเหลียนฮวาให้เติมถ่านในห้องให้ไฟแรงขึ้นอีก
ถ่านพวกนี้เถี่ยฉุยเป็นคนซื้อมา ทำให้ในห้องอุ่นสบาย
ป้าหวังมองพี่อ้วน คิดว่านางก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกล จึงถอนใจแล้วกล่าวว่า