กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 465 สู่ขอ 2
“ท่านแม่ เรื่องแต่งงานพ่อแม่เป็นผู้กำหนด แม่สื่อเป็นผู้กล่าว ข้าจะทำตามที่ท่านแม่จัดการเจ้าค่ะ!”
เหลียนฮวาเอ่ยเสียงเบา ใบหน้าฉายแววเขินอาย
นางค่อย ๆ ก้มหน้า สายตาหยุดอยู่บนรองเท้าปักลายที่เท้าตน ราวกับฝีเข็มงดงามประณีตจะช่วยปกปิดความไม่สบายใจในใจได้
รองเท้าปักลายคู่นี้พี่อ้วนเป็นคนทำ บนหน้ารองเท้าปักเป็ดแมนดารินคู่หนึ่งกำลังเล่นน้ำ ขนของพวกมันดูมีชีวิตชีวา
ป้าหวังไม่ได้วางใจเพียงเพราะคำตอบของเหลียนฮวา
นางมองบุตรสาวด้วยแววกังวล แล้วซักถามอย่างไม่ยอมเลิกราว่า
“ลูก บอกความจริงกับแม่ เจ้าเลือกเถี่ยฉุยเพราะบ้านเรายากจน แล้วตอนนี้เจ้าก็ตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้หรือ?