กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 442 เคราะห์ซ้ำกรรมซัด
ท่านอ๋องมีสีหน้าอ่อนล้าเต็มที อดหาวออกมาไม่ได้ ก่อนจะเอ่ยขอร้องหมอหลวงว่า
“หมอหลวงสวี่ ท่านช่วยเพิ่มตัวยาอีกสักสองสามชนิดลงในเทียบยานี้เถิด
ข้าเชื่อท่าน!
ไม่ว่าสิ่งนั้นจะล้ำค่าเพียงใด ข้าก็จะให้คนไปตามหามาให้ได้!”
หมอหลวงเหลือบมองท่านอ๋อง ก่อนจะมองเทียบยาที่ขาดหายไปอีกครั้ง แล้วชี้ไปยังดวงจันทร์อันเย็นเยียบด้านนอก พลางบอกท่านอ๋องว่า
“รีบนอนเถิด พรุ่งนี้ค่อยพิจารณากันใหม่!”
ถึงอย่างนั้นท่านอ๋องก็ยังวางใจไม่ลง จึงเดินไปดูหงเซวียนอีกครั้ง เจ้าตัวน้อยยังมีไข้ ทว่าตอนนี้ดูเหมือนจะหลับสนิทอย่างเป็นสุข
ท่านอ๋องหมุนตัวไปยังตั่งด้านนอก คงเพราะเหนื่อยล้ามาก เพิ่งเอนกายลงได้ไม่นานก็เคลิ้มหลับไป
“ท่านอ๋อง ท่านอ๋อง…”