กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 396 สายใยพี่น้องขาดสะบั้น
สายใยพี่น้องขาดสะบั้น
“ท่านพ่อ ท่านพ่อ…”
เสียงใสไร้เดียงวาพลันดังขึ้น ทำลายความเงียบสงบที่มีอยู่ในห้องหนังสือลงในทันใด
ยามนี้ไต้อวี้กำลังถือถ้วยยาที่มีไอร้อนลอยกรุ่น แล้วค่อย ๆ ยื่นช้อนไปจ่อริมฝีปากท่านอ๋อง ป้อนยาให้เขาทีละช้อนอย่างอ่อนโยน
แรกเริ่มท่านอ๋องบอกว่าตนฟื้นแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้ไต้อวี้ระมัดระวังถึงเพียงนี้
ทว่าไม่ว่าอย่างไรไต้อวี้ก็ไม่ยอมให้เขาถือถ้วยดื่มเอง
ยามนั้นเห็นเงาร่างเล็ก ๆ ร่างหนึ่งกระโดดโลดเต้นตามเจียวโหรวเข้ามาติด ๆ ประหนึ่งลูกกวางร่าเริง