กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 395 อวี้หลานผลิบาน มิตรภาพยืนยง
อวี้หลานผลิบาน มิตรภาพยืนยง
ด้านนอก สายลมอ่อนพัดผ่านอย่างแผ่วเบา แสงตะวันอบอุ่นลอดช่องหน้าต่างลายฉลุ ทอดเป็นสายเข้ามาในห้องหนังสือ อาบไล้ทุกคนให้รู้สึกอุ่นสบาย
ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้วจริง ๆ!
นอกหน้าต่าง ต้นอวี้หลานขาวสูงใหญ่ประหนึ่งนางเซียนในอาภรณ์งดงาม กำลังผลิบานอวดความงามอย่างเต็มที่
น่าหลานจ้องภาพเบื้องหน้าไม่กะพริบตา
เห็นไต้อวี้ผู้มีครรภ์ใหญ่กำลังอิงแอบอยู่ในอ้อมกอดท่านอ๋อง หลับตาลงน้อย ๆ ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข
สตรีที่ครั้งหนึ่งเคยอยู่ในสภาพน่าเวทนาต่อหน้าเขา ยามนี้กลับเปล่งประกายและเบิกบานอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เมื่อแรกที่เขาพบไต้อวี้ นางประหนึ่งบุปผาซึ่งถูกพายุฝนย่ำยี โอนเอนลอยคว้างไร้ที่ยึดเหนี่ยว