กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 397 พระชายาใหญ่กลับจวนถงกั๋วกง
รถม้าเรียบง่ายคันหนึ่งเคลื่อนไปอย่างเชื่องช้าบนทางสายเล็กที่มุ่งสู่จวนถงกั๋วกง
พระชายาใหญ่นั่งอยู่ในรถม้าด้วยความกลัดกลุ้ม ดวงตาแดงก่ำราวกับเพิ่งร้องไห้มา ท่าทางดูห่อเหี่ยวไร้เรี่ยวแรง
นางไม่อยากกลับไป เมื่อครั้งยังเล็ก นางเห็นเหล่าพี่น้องในจวนแก่งแย่งชิงดีเอาชนะกันมาจนเอือมระอาแล้ว!
ต่อมาเมื่อบังเอิญรู้ชาติกำเนิดของตน นางก็ยิ่งไม่อยากกลับจวน
เมื่อหลายชั่วยามก่อน บิดาบุญธรรมมาหารือกับนาง ขอให้นางกลับจวนถงกั๋วกงไปก่อน แล้วรอให้ท่านอ๋องมารับ