กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 376 แม่นางหลิน ในที่สุดก็พบเจ้าแล้ว
ซืออวี่ค่อย ๆ ฟื้นจากอาการหมดสติ เปลือกตาสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ ในที่สุด
เมื่อภาพตรงหน้าค่อย ๆ ชัดเจน นางก็พบด้วยความประหลาดใจว่าตนเองนอนอยู่บนตั่งในห้องอย่างปลอดภัยดี
ซืออวี่ฝืนหันศีรษะ ไม่นานก็เห็นไฉ่เยว่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้ากระวนกระวาย
ชั่วพริบตานั้น นางราวกับคว้าฟางช่วยชีวิตไว้ได้ จึงยื่นมือออกไปคว้าชายแขนเสื้อของไฉ่เยว่แน่น
นางถามไฉ่เยว่ด้วยเสียงสั่นเครือ
“ไฉ่เยว่ รีบ...รีบบอกข้ามา ท่านอ๋องตอนนี้เป็นอย่างไรกันแน่?”
ไฉ่เยว่เห็นดังนั้นก็รีบเอ่ยปลอบซืออวี่เสียงเบา