กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 375 ถอนมีดให้ท่านอ๋อง
ไต้อวี้จ้องมองรถม้าที่บรรทุกท่านอ๋องค่อย ๆ แล่นห่างออกไป จนลับหายตรงทางแยกที่อยู่ไกลออกไป
ในชั่วขณะนั้น นางรู้สึกเหมือนหัวใจถูกควักออกไปทั้งดวง ภายในว่างเปล่า ลมหนาวพัดโกรกเข้าไปไม่หยุด ทำให้นางอดสั่นสะท้านไม่ได้
ร่างของไต้อวี้สั่นเทาเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่อยู่ นางค่อย ๆ โน้มตัวลงโดยไม่รู้ตัว ใช้สองมืออันไร้เรี่ยวแรงค้ำเข่าไว้
นางคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ เหตุใดเรื่องราวจึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้?
หากสุดท้ายรักษาท่านอ๋องไม่สำเร็จและเขาจากโลกนี้ไป นางก็ไม่ปรารถนาจะมีชีวิตอยู่ต่อเพียงลำพังเช่นกัน!
คำพูดของน่าหลานแผ่วผ่านข้างหูราวสายลมฤดูใบไม้ผลิ “เจ้าไม่ต้องห่วง ข้าจะตามหาท่านหมอที่เก่งที่สุดในใต้หล้ามารักษาเขา!