กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 363 ยกจอกสุราอวยพรสายลมตะวันออก ขอร่วมรื่นรมย์อย่างสงบใจ
ท่านอ๋องร้อนใจแทบขาด หวังจะวิ่งเข้าไปสำรวจคฤหาสน์แห่งนี้ในทันที ดูว่าอวี้เอ๋อร์ของตนอยู่ข้างในหรือไม่
ทว่าแม้จะร้อนใจดั่งไฟแผดเผา เขาก็รู้ว่าคฤหาสน์นี้เป็นของน่าหลาน ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องรักษาหน้าและมารยาทไว้บ้าง
ท่านอ๋องจึงข่มความวู่วามในใจ ฝืนยิ้มขึ้นมาแล้วกล่าวว่า
“พี่น่าหลาน ข้าต้องขออภัยจริง ๆ ที่มารบกวนท่าน
บ่าวของข้าโง่เขลาเหลือเกิน ถึงกับพาข้ามาผิดทาง
ข้าเพียงอยากเข้ามาขอน้ำชาสักถ้วยแก้กระหาย ไม่คิดเลยว่าคนที่ออกมาต้อนรับจะเป็นพี่น่าหลาน!”
น่าหลานได้ยินดังนั้นก็ชะงักเล็กน้อย ก่อนเงยหน้าหัวเราะเสียงดังอย่างเบิกบาน