กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362 ท่านอ๋องตามมาถึงที่ของน่าหลานได้อย่างไร
ไต้อวี้กับเหล่าสาวใช้นั่งเงียบ ๆ อยู่ในรถม้า รอบกายสงัดไร้เสียง
เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ ท้องฟ้าก็มืดครึ้มลง คล้ายม่านดำผืนใหญ่ค่อย ๆ คลุมผืนดิน
ไต้อวี้อดหาวออกมาไม่ได้ เห็นได้ชัดว่านางเหนื่อยแล้ว
ฝูหรงที่อยู่ข้าง ๆ เห็นเช่นนั้น ก็รีบยื่นมือมาประคองนาง แล้วถามเสียงเบาว่า
“คุณหนู ท่านรู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง?
หากรู้สึกไม่สบาย พวกเราบอกสารถีให้ขับช้าลงสักหน่อยดีหรือไม่เจ้าคะ”
ไต้อวี้ส่ายหน้าเล็กน้อย ปลอบโยนเสียงอ่อนว่า
“ข้าไม่เป็นไรหรอก มิได้บอบบางถึงเพียงนั้น”