เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 231 สองโฉมงามวาดภาพในสวนหลังจวน
เรื่องที่ไต้อวี้ไปส่งเป่าอวี้ที่ประตูเล็กเพื่อกล่าวลา ถูกอนุหลานซึ่งซ่อนตัวอยู่ไกล ๆ มองเห็นทั้งหมด
ในใจนางพลันยินดีลิงโลด คิดว่า หึ ข้าเข้ามาอยู่จวนอ๋องตั้งหลายปีแล้ว ก็ยังเป็นได้แค่อนุภรรยา!
ลูกของข้าถูกพระชายาอวี้ผู้นี้ทำให้แท้ง ลูกของข้าจากไปแล้ว ลูกของเจ้าก็อย่าหวังว่าจะมีชีวิตอยู่!
คิดถึงตรงนี้ นางก็เงยหน้ามองไปรอบ ๆ พอดีไม่มีใครอยู่แถวนั้น จึงรีบร้อนเดินไปยังห้องของพระชายาใหญ่
เจียวโหรวเห็นเป่าอวี้เดินห่างออกไปเรื่อย ๆ จึงได้แต่ดึงไต้อวี้จากไปเบา ๆ
นางยิ้มพลางกล่าวว่า “น้องสาว วันนี้พี่ตั้งใจจะชวนเจ้าไปต้มน้ำชารอบเตา หิมะงามเช่นนี้ หากปล่อยให้ผ่านไปจะไม่เสียของหรอกหรือ!”
มองร่างเป่าอวี้ค่อย ๆ ลับหายไป ไต้อวี้ก็รู้สึกเศร้าใจอยู่ชั่วขณะ