กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 230 คุณชายตกอับ
เมื่อได้ยินเจียวโหรวถามเช่นนั้น ไต้อวี้ลังเลเล็กน้อย ก่อนค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ใบหน้าประดับรอยยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยแนะนำเสียงนุ่มว่า
“พี่สาว ท่านผู้นี้เป็นพี่ชายลูกพี่ลูกน้องจากบ้านเดิมฝ่ายหญิงของข้า”
กล่าวแล้ว นางก็ยกนิ้วเรียวชี้ไปทางเป่าอวี้เบา ๆ สายตาพลันมองตามไปด้วย
เมื่อได้ยินดังนั้น เจียวโหรวก็รีบลุกขึ้น ท่วงท่าแผ่วเบาสง่างาม ริมฝีปากยกยิ้มหวาน ก่อนยอบกายคำนับเป่าอวี้แล้วกล่าวว่า
“คารวะคุณชาย เมื่อครู่นี้ข้าน้อยล่วงเกินไป ขอคุณชายโปรดอภัยด้วยนะเจ้าคะ”
เมื่อเห็นเช่นนี้ เป่าอวี้ก็ไม่อาจนั่งนิ่งต่อไปได้ รีบลุกขึ้นคำนับตอบ