กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 211 จิ้งจอกขาวกลางหิมะ
ค่ำคืนนี้ ไต้อวี้กำลังนอนหลับอยู่บนเตียง
ทันใดนั้น นางก็ปวดท้องขึ้นมาอย่างกะทันหัน จนสะดุ้งตื่น
นางกุมท้องไว้แน่น รู้สึกว่าความไม่สบายยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
นางจึงรีบลุกขึ้น สวมเสื้อบุนวมตัวหนึ่งอย่างลวก ๆ แล้วเดินโซเซออกไปยังลานของโรงเตี๊ยม
เมื่อก้าวเข้าไปในลาน นางก็พบด้วยความยินดีว่าหิมะซึ่งโปรยปรายลงมาไม่ขาดสายได้หยุดตกแล้ว
ดวงจันทร์กระจ่างดวงหนึ่งลอยเด่นอยู่สูงบนฟ้า ส่องแสงเย็นตาและอ่อนโยนประหนึ่งจานเงิน
“จันทร์กระจ่างส่องทางผู้คนกลับเรือน!” ไต้อวี้เผลอเอ่ยออกมา
ค่ำคืนเงียบสงบและงดงามเช่นนี้ ชวนให้ผู้คนหลงใหลจนยากถอนตัว