กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 210 จะคลอดบุตรได้อย่างปลอดภัยหรือไม่
เสวี่ยเยี่ยนปัดดินบนศีรษะอย่างลนลาน ไม่สนใจสภาพอันน่าเวทนาของตน แล้วรีบร้อนเข้าไปหาเซียงอวิ๋น
นางคว้ามือเซียงอวิ๋นไว้แน่น น้ำตาไหลพรั่งพรูราวเขื่อนแตก สะอึกสะอื้นร้องเรียกว่า “แม่นางอวิ๋น แม่นางอวิ๋น ได้โปรดลืมตาขึ้นมองพวกเราสิ!”
จื่อเจวียนที่อยู่ข้าง ๆ กวาดตามองไปรอบด้าน ทุกแห่งที่สายตาผ่านล้วนรกร้างว่างเปล่า
ที่นี่อยู่กลางทุ่งร้าง ห่างจากหมู่บ้านทั้งด้านหน้าและด้านหลัง อยากหาท่านหมอสักคนยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์!
หัวใจนางจมดิ่งลงสู่ก้นบึ้ง มือทั้งสองสั่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
จื่อเจวียนข่มความหวาดกลัวและเศร้าโศกในใจ ฝืนยื่นมือที่สั่นระริกออกไป ลูบใบหน้าซีดขาวราวกระดาษของเซียงอวิ๋นอย่างแผ่วเบา