กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 205 ไต้อวี้เกือบแท้งบุตร
“พระชายาอวี้ ท่านเป็นอะไรไปกันแน่?”
ลั่วอวี่เซวียนยืนอยู่หน้าห้องของไต้อวี้ด้วยสีหน้าร้อนใจ เขาเอ่ยถามเสียงเบาพลางเคาะประตูเบา ๆ
ภายในห้อง อาการของไต้อวี้ทรุดหนักลงเรื่อย ๆ เลือดที่ไหลออกมาก็เพิ่มขึ้นไม่หยุด
นางหวาดกลัวสุดขีด ร่างกายสั่นเทาขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
พอได้ยินเสียงเคาะประตูของลั่วอวี่เซวียน ใจนางก็ยิ่งกระสับกระส่าย
อย่างไรเสียชายหญิงย่อมมีความแตกต่าง เรื่องส่วนตัวเช่นนี้ให้บุรุษล่วงรู้ นับเป็นเรื่องน่าอับอายอย่างยิ่ง
นางฝืนกลั้นความกลัว แล้วตอบด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “ไม่ต้องห่วง ข้าไม่เป็นไร”