กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 204 ไต้อวี้มีเลือดออก
นายท่านอวี๋พลั้งปากพูดจารุนแรงใส่เซียงอวิ๋นเพราะโกรธชั่ววูบ แล้วก็จากไป
ใครจะรู้ว่าเมื่อเขาเพิ่งเดินถึงลานด้านหน้า ก็พลันนึกขึ้นได้ว่าเซียงอวิ๋นกำลังท้องแก่ คำพูดของตนก็ไม่น่าฟังถึงเพียงนั้น หากนางสะเทือนใจจนกระทบครรภ์จะทำอย่างไร?
เมื่อนึกถึงตรงนี้ นายท่านอวี๋ก็รีบย้อนกลับไปยังห้องหนังสือ อยากดูว่าเซียงอวิ๋นยังอยู่ข้างในหรือไม่ จะได้ไปส่งนางกลับห้อง
เขารีบเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปยังห้องหนังสือ ใครจะรู้ว่าเมื่อกลับไปถึงแล้ว จะยังเหลือเงาของเซียงอวิ๋นอยู่ได้อย่างไร?
งามห่างเรือนว่างเปล่า นางจากไปแล้ว
เขาถอนใจเบา ๆ ส่ายศีรษะซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนกล่าวอย่างจนใจว่า “ช่างเถิด ช่างเถิด ข้ากลับห้องไปพักผ่อนดีกว่า”