กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 190 ลูกเอ๋ย เจ้ายังรักษาไว้ได้หรือ
“แม่นางอวิ๋น แม่นางอวิ๋น เดินช้าหน่อย ระวังลูกในท้องด้วย!”
จื่อเจวียนพูดพลางพาเสวี่ยเยี่ยนไปยังเรือนที่เซียงอวิ๋นมุ่งหน้าไป
เมื่อพวกนางเห็นเซียงอวิ๋น กลับพบว่านางยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นราวกับวิญญาณหลุดลอย
จื่อเจวียนรีบเข้าไปหาเซียงอวิ๋น จับมือนางไว้แล้วถามเสียงเบา “แม่นางอวิ๋น เป็นอะไรไป นกแก้วตัวนั้นอยู่ที่ใดหรือ?”
“บินไปแล้ว ไปกันหมดแล้ว ยิ่งบินไปไกลเท่าไรก็ยิ่งดี...” เซียงอวิ๋นยังคงยืนนิ่งอยู่กลางแดด ดวงตาแดงก่ำ พูดจาเลื่อนลอยไร้ความหมาย
จื่อเจวียนกับเสวี่ยเยี่ยนตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เสวี่ยเยี่ยนรีบประคองเซียงอวิ๋นไว้
จื่อเจวียนลูบอกเซียงอวิ๋นซ้ำ ๆ แล้วถามเสียงดัง “แม่นางอวิ๋น แม่นางอวิ๋น เป็นอะไรไปหรือ?”