กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 189 ข้ามิใช่นกในกรงหรอกหรือ
เซียงอวิ๋นนอนนิ่งอยู่บนเตียง ดวงตาปิดลงเล็กน้อย คิ้วขมวดน้อย ๆ
นางรู้สึกราวกับเรี่ยวแรงทั่วร่างถูกสูบออกไปจนหมด หนักอึ้งเหลือเกิน โดยเฉพาะขาทั้งสองข้างที่ปวดเมื่อยจนแทบทนไม่ไหว
“จื่อเจวียน ตอนนี้กี่ยามแล้ว?”
เซียงอวิ๋นเอ่ยจบก็ค่อย ๆ ลืมตา มองไปยังหน้าต่างที่อยู่ไกลออกไป
ผ่านหน้าต่างฉลุลาย นางเห็นกรงนกแสนประณีตใบหนึ่งแขวนอยู่ใต้ระเบียง
ภายในกรงมีนกแก้วขนสีเขียวมรกตและมีขนหางยาว กำลังเอียงคอ ใช้ดวงตากลมโตมองสำรวจรอบด้านด้วยความอยากรู้อยากเห็น ท่าทางน่าเอ็นดูเหลือเกิน
เซียงอวิ๋นมองนกแก้วแล้วอดคิดไม่ได้ว่าอยากออกไปหยอกมันเล่นสักหน่อย