กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 179 นางยังกลับจวนอ๋องได้หรือไม่
“หลานเอ๋อร์คารวะพระชายาใหญ่เจ้าค่ะ!”
เสียงใสกังวานและประจบประแจงดังขึ้น เห็นอนุหลานเยื้องย่างอย่างอ่อนช้อยเดินมาทางนี้
พระชายาใหญ่กำลังปลอบไฉ่เหลียนที่นั่งน้ำตาคลออยู่ข้าง ๆ อย่างแผ่วเบา ไม่คิดว่าอนุหลานจะมาถึงโดยไม่คาดหมาย
ใบหน้าของอนุหลานเต็มไปด้วยรอยยิ้มประจบ นางสวมชุดฉีจวงสีสันสดใส งดงามหยาดเยิ้มดุจดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน
นางก้าวย่างแผ่วเบา เยื้องกรายมุ่งหน้าไปหาพระชายาใหญ่
เมื่อเดินมาถึง นางก็ยอบกายเล็กน้อย แล้วไปยืนเงียบ ๆ ข้างพระชายาใหญ่
พระชายาใหญ่เห็นดังนั้นก็รีบส่งสายตาให้ไฉ่เหลียน บอกให้นางถอยออกไปก่อน