กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 178 ไต้อวี้กินเนื้อ “เช่นนี้” เป็นครั้งแรก
ไต้อวี้กลับขึ้นรถม้าด้วยความหวาดผวา ภาพหมาป่าดุร้ายตัวนั้น ตลอดจนใบหน้าเย็นชาของลั่วอวี่เซวียนและถ้อยคำที่ชวนให้ทนฟังแทบไม่ไหวของเขา ผุดขึ้นมาในห้วงความคิดไม่หยุด
เมื่อนึกไปนึกมา นางก็อดส่ายศีรษะไม่ได้
นางแอบทอดถอนใจอยู่ในใจ “คนผู้นี้ช่างประหลาดเสียจริง!
ทั้งที่มีจิตใจอบอุ่นแท้ ๆ กลับจงใจทำท่าเย็นชาเช่นนี้!
ทุกคำที่พูดออกมาก็ชวนให้ผู้ฟังรู้สึกไม่สบายใจ”
ทว่าเวลานี้นางไม่มีแก่ใจจะครุ่นคิดเรื่องเหล่านี้อีก
เพราะทันทีที่นางกลับเข้ามาในรถม้า ยังไม่ทันได้นอนลงบนผ้าห่มนุ่มราวกับก้อนเมฆจนเต็มตัว ความง่วงงุนอย่างหนักก็ถาโถมเข้ามา