กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 180 เป็นลูกของนายท่านอวี๋นั่นเอง
“จื่อเจวียน ใครกำลังเคาะประตูอยู่ข้างนอกหรือ?”
เซียงอวิ๋นใช้มือลูบท้องที่นูนใหญ่ ขณะลากฝีเท้าอันหนักอึ้งและเชื่องช้า เดินโซเซออกมาจากห้องทีละก้าว
เห็นเม็ดเหงื่อซึมอยู่บนหน้าผาก ใบหน้าก็ดูซีดเซียวอยู่บ้าง แต่ในดวงตากลับมีประกายสงสัย
“แม่นางอวิ๋น เหตุใดไม่นอนพักให้ดีเล่า? ไม่มีอะไรให้นอนพักมาก ๆ ก็ดีนะเจ้าคะ!”
จื่อเจวียนเห็นดังนั้นก็รีบเดินเข้าไปหาอย่างยิ้มแย้ม แล้วประคองร่างที่ดูอ่อนแรงของเซียงอวิ๋นไว้อย่างระมัดระวัง
เวลานั้นมีเสียงนุ่มนวลดังมาจากนอกประตู “แม่นางอวิ๋น? ขอถามหน่อยว่าท่านคือแม่นางเซียงอวิ๋นหรือไม่?”