กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 สาวน้อย เจ้าอยู่จวนอ๋องสบายดีหรือไม่
เซียงอวิ๋นร้อง “อ๊า” แล้วก็หมดสติไป
ทั้งตื่นตระหนก หวาดกลัว ทั้งละอายใจ อีกทั้งสาวใช้คนนั้นยังกดนางไว้ จู่ ๆ ขาทั้งสองก็พลันอ่อนแรง สายตาพร่ามืด แล้วนางก็หมดสติไป
ฮูหยินอวี๋กับสาวใช้ทั้งสองมองเซียงอวิ๋นล้มลงกับพื้นตาปริบ ๆ แต่ไม่มีใครเข้าไปช่วย
ซิ่วเอ๋อร์เบ้ปาก พูดอย่างดูแคลนว่า “ฮูหยิน นางต้องแกล้งล้มแน่ ๆ! ข้าแค่ให้แม่นางคำนับฮูหยินเบา ๆ เท่านั้น นางก็ล้มลงไปเสียแล้ว!”
ฮูหยินอวี๋เผยรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้า พลางคิดในใจว่า ดี คราวนี้ข้าจะดูสิว่าท้องของเจ้าจะยังทนไหวหรือไม่!