กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162 ไต้อวี้ผู้ซื่อไม่รู้ว่าตั้งครรภ์
“อวี้เอ๋อร์ รีบลุกขึ้นเถิด อย่านอนอยู่อย่างนี้เลย อย่างน้อยก็กินอะไรสักหน่อย อย่าปล่อยให้ร่างกายทรุดโทรมไปเลย”
ท่านอ๋องกลับมาจากข้างนอกด้วยสภาพเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง
เพียงแวบเดียวเขาก็เห็นไต้อวี้นอนนิ่งอยู่บนเตียง ใบหน้าซีดเซียวไร้เรี่ยวแรง ราวกับอาจเลือนหายไปได้ทุกเมื่อ
หัวใจของเขาราวกับถูกเข็มนับพันเล่มทิ่มแทงอย่างแรงในชั่วพริบตา ความรู้สึกสารพัดพลุ่งพล่านปะปนกันในใจ เขาหวาดกลัวเหลือเกิน
ไต้อวี้ค่อย ๆ เงยใบหน้าซีดเซียวขึ้นเล็กน้อย มองท่านอ๋องที่กำลังเดินเข้ามาหานางทีละก้าวด้วยสายตาว่างเปล่าและพร่าเลือน
ในดวงตาคล้ายมีประกายแสงอ่อนจางวูบผ่าน แต่ก็หม่นดับลงอย่างรวดเร็ว