กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163 เหตุแห่งอวี๋ ผลแห่งเซียง
ฮูหยินอวี๋เห็นนายท่านอวี๋แสดงความห่วงใยเซียงอวิ๋นถึงเพียงนั้น เพลิงโทสะในใจก็ลุกโหมขึ้นมาทันที
นางเลิกคิ้ว กล่าวอย่างเหน็บแนมว่า “นายท่าน ท่านไม่ได้มาห้องข้านานเท่าไรแล้วนะ คงลืมไปแล้วกระมังว่าประตูจวนเราอยู่ทางไหน!”
นายท่านอวี๋ส่งสายตาให้จื่อเจวียนกับเสวี่ยเยี่ยน ทั้งสองก็เข้าใจทันที จึงพาเซียงอวิ๋นหลบไปด้านข้าง
นายท่านอวี๋รีบเดินไปหาฮูหยินอวี๋ ยิ้มพลางกล่าวว่า “ฮูหยิน เราไม่มีลูกสักคนมาตลอดชีวิต พอแก่เฒ่าแล้วยังมีเด็กคนนี้เพิ่มมาอีกคน ไม่ดีหรือ?”
ใครจะรู้ว่าเมื่อฮูหยินอวี๋ได้ยินคำว่า “เด็ก” ก็รู้สึกราวกับมีมีดคมกริบแทงทะลุหัวใจ