กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 159 เพราะความรัก
ใครจะคิดว่าลั่วอวี่เซวียนจะกล่าวอย่างประชดประชันว่า “ใช่ ครอบครัวข้าตกต่ำแล้ว บิดาข้าก็สิ้นใจ ข้าสอบไม่เคยได้เกียรติยศจากการสอบรับราชการ พอใจหรือยัง? ข้าไม่มีอะไรเลยสักอย่าง พอใจแล้วหรือยัง?”
ไฉ่เหลียนมองเขาราวกับกำลังมองคนแปลกหน้า แล้วกล่าวเสียงเย็นชาว่า “ลั่วอวี่เซวียน ข้าสั่งให้เจ้าพูดอีกครั้ง!”
“ข้าไม่เหลืออะไรแล้ว!
คนอย่างข้าไม่ควรคาดหวังความรักตั้งแต่แรก!
แม้แต่สาวใช้ก็ยังดูแคลนข้า!” ลั่วอวี่เซวียนตะโกนเสียงดัง
ใครจะคิดว่าไฉ่เหลียนกลับตบหน้าลั่วอวี่เซวียนดัง “เพียะ ๆ” สองฉาด!
จากนั้นนางเดินไปข้างโลงของบิดาลั่ว ร้องไห้พลางตะโกนว่า “ท่านลุง ข้ามาช้าไปแล้ว!”