เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 158 คนรักมั่นกลับต้องสูญเสียรัก
รถม้าหรูหราคันหนึ่งเคลื่อนไปบนถนนอย่างเชื่องช้า
บนรถมีสตรีแต่งกายหรูหรานั่งอยู่คนหนึ่ง นั่นคือพระชายาใหญ่
ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความกังวลและกระวนกระวาย ในใจห่วงหาเด็กสาวที่เติบโตมาด้วยกันกับนาง
นางพาเสี่ยวหลิงจื่อกับบ่าวรับใช้กลุ่มหนึ่งไปด้วยกัน ทั้งหมดมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านที่ลั่วอวี่เซวียนอาศัยอยู่ หวังว่าจะหาเขาพบโดยเร็วที่สุด
ระหว่างทาง พระชายาใหญ่นั่งกระวนกระวายอยู่ในรถ คอยเร่งสารถีให้เพิ่มความเร็วไม่ขาดปาก
“เร็วเข้า…”
“เหตุใดถึงช้านัก พวกเจ้าไม่ได้กินข้าวกันหรือ!” พระชายาใหญ่เร่งอย่างเข้มงวด
นางแทบอยากเหาะไปถึงจุดหมายเดี๋ยวนี้
ทุกครั้งที่นางเร่งรถม้า ก็มีความเสียใจอย่างลึกล้ำแฝงอยู่ ราวกับหากช้าไปเพียงชั่วอึดใจ ลั่วอวี่เซวียนคนนั้นก็จะหายไป