กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141 ทางลับ
แสงจันทร์ส่องผ่านบานหน้าต่างเข้ามาในห้อง ไต้อวี้นอนนิ่งอยู่บนเตียง หลับตาแสร้งทำเป็นหลับสนิท
ลมหายใจของนางสม่ำเสมอและลึก ทว่าในใจกลับเต็มไปด้วยความกระวนกระวายและร้อนรน
นางตั้งใจฟังเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของหญิงชราข้างกาย
เมื่อตรวจดูแน่ใจว่าอีกฝ่ายหลับไปแล้ว จึงค่อย ๆ ยื่นมือออกไปอย่างระมัดระวัง แล้วแตะตัวท่านผู้เฒ่าเบา ๆ
นางลดเสียงเรียก “ท่านผู้เฒ่า ท่านผู้เฒ่า…”
ทว่าหญิงชราไม่ได้ขานตอบ ยังคงจมอยู่ในห้วงนิทราแสนหวาน
เมื่อเห็นเช่นนั้น ไต้อวี้ก็ตัดสินใจเสี่ยงดูสักครั้ง
นางย่องลงจากเตียงอย่างแผ่วเบา การเคลื่อนไหวคล่องแคล่วราวแมวปราดเปรียว เกรงว่าจะส่งเสียงปลุกหญิงชราแม้แต่น้อย