กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 140 คู่ครองสามชาติสามภพ
“เสี่ยวลู่จื่อ พวกเราออกมานานถึงเพียงนี้แล้ว ไม่รู้ว่าพระชายาอวี้ได้รับจดหมายที่ส่งกลับไปคราวก่อนหรือยัง?”
ท่านอ๋องยืนอยู่หน้ากระโจม มองไปยังที่ไกลด้วยแววตาอ่อนโยน ราวกับอยากมองทะลุทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ไปให้ถึงเมืองหลวงที่อยู่ไกลโพ้น
มองเห็นสตรีอ่อนโยนดุจสายน้ำผู้นั้นในจวนเป่ยจิ้งอ๋องกลางเมืองหลวง กำลังบอกเล่าความคิดถึงต่อดวงจันทร์
“จดหมายจากบ้านมีค่าดุจทองหมื่นตำลึง!”
ท่านอ๋องพึมพำเสียงแผ่วว่า “อวี้เอ๋อร์ หากเจ้าสบายดีทุกประการ ก็จงตอบจดหมายกลับมาด้วยเถิด!”
เสี่ยวลู่จื่อยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบงัน มองท่านอ๋องเดินวนไปมาในกระโจม
เขาเข้าใจความรู้สึกของท่านอ๋อง ไม่ได้พบพระชายาอวี้มานานเช่นนี้ ท่านอ๋องย่อมเป็นห่วงนาง