เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 51 เมฆเพลิง
ซือหลงทุ่มเทสมาธิจิตทั้งหมดไปข้างหน้า ย่อมรับรู้การเคลื่อนไหวของอวี๋ฉือได้ ท่ามกลางแสงเพลิงเจิดจ้าบาดตา ใบหน้าของอวี๋ฉือดูพร่ามัวเลือนราง คล้ายถูกเปลวเพลิงแผดเผาจนผิดรูปไปแล้ว
ทว่าซือหลงกลับรู้สึกว่า สายตาของคนผู้นี้คมปลาบประดุจกระบี่ หาได้สะทกสะท้านต่ออิทธิพลของ 'เมฆเพลิง' แม้แต่น้อย มันแทงทะลุเข้ามาถึงก้นบึ้งดวงตาของเขา
นั่นไม่ใช่แววตาของคนที่ลนลานแตกตื่นเลยสักนิด!
ใจเขาพลันกระตุกวูบ ลางร้ายอย่างยิ่งแล่นปราดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ทว่าไม่มีเวลาให้เขาปรับเปลี่ยนกระบวนท่าอีกแล้ว เห็นเพียงประกายแสงสีชาดสว่างวาบ ปราดเปรียวดุจมังกรกระทั่งแสงเพลิงของ
'เมฆเพลิง' ก็มิอาจบดบัง ท่ามกลางเสียงระเบิดกึกก้องกัมปนาท 'เมฆเพลิง' ได้ผลาญจุดที่อวี๋ฉือเคยยืนอยู่จนกลายเป็นเถ้าถ่าน ทว่ากลับไร้ร่องรอยของอวี๋ฉือ
มีเพียงแสงกระบี่จากกระบี่ยันต์ชุนหยางที่ฉีกกระชากแสงเพลิงตรงกลางจนขาดวิ่น พุ่งทะลวงตรงเข้ามา
"บัดซบ!"
ซือหลงคิดไม่ถึงเด็ดขาดว่าอวี๋ฉือจะซัดกระบี่ยันต์ชุนหยางหลุดจากมือเช่นนี้ และที่คิดไม่ถึงยิ่งกว่า คือกระบี่ที่ซัดออกมานี้มิใช่การกระทำอย่างรีบร้อน หากแต่เป็นการสั่งสมพลังไว้เนิ่นนานแล้ว
การ 'ต่อสู้ดุเดือด' กับหลูติงก่อนหน้านี้เป็นเพียงภาพลวงตา อวี๋ฉือแค่รอให้ซือหลงเข้ามาติดกับเท่านั้น!