ตอนที่ 33 มองผังเมือง

ตอนที่ 33 มองผังเมือง

"ประสาทกลับ!"

เด็กรับใช้พึมพำเสียงเบา จ้าวอู่ฟังไม่ถนัด ได้แต่มองเขาอย่างงุนงง

หมอยาถลึงตาใส่เด็กรับใช้ทีหนึ่ง ก่อนจะเปิดกล่องหิน หรี่ตาตรวจดูอย่างละเอียด นี่เป็นขั้นตอนที่ค่อนข้างกินเวลา แต่จ้าวอู่มีความอดทนและมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม

ในกล่องหินย่อมเป็นหญ้าหนวดกุ้งชั้นดีเยี่ยมจำนวนหนึ่งพันต้นอย่างไม่ต้องสงสัย และเพื่อรับมือกับการ "ขูดรีดตามธรรมเนียม" ของทางร้านที่มักจะตีของดีเป็นของชั้นเลว

ในกล่องหินจึงใส่เผื่อไว้เป็นร้อยต้น ย่อมต้องไม่มีสิ่งใดผิดพลาด

ในร้านเงียบกริบไปชั่วขณะ แต่เด็กรับใช้ข้างๆ กลับเดินเข้าออกไม่รู้กี่รอบ ในรอบสุดท้าย ภายใต้คำสั่งของหมอยา

เด็กรับใช้ก็วิ่งไปเอาสิ่งของสำคัญที่สุดในการซื้อขายของจ้าวอู่เที่ยวนี้มาจากห้องโถงด้านหลัง นั่นคือ กระบี่อักขระสามหยาง!

เด็กรับใช้วางกล่องเก็บกระบี่ลงบนโต๊ะบัญชี ให้จ้าวอู่ตรวจสอบ แม้จ้าวอู่จะไม่รู้เรื่องพวกนี้แม้แต่น้อย ทั้งยังไม่เชื่อว่าจวนไป๋รื่ออันใหญ่โตจะนำของปลอมมาหลอกลวงเขา

แต่ด้วยเรื่องนี้มีความสำคัญใหญ่หลวง เขาจึงยังคงเปิดกล่องออก พินิจดูตัวกระบี่รวมถึงป้ายชื่อช่างผู้สร้างที่ติดอยู่ด้านหลังอย่างละเอียด แทบอยากจะยัดลูกตาเข้าไปข้างในให้รู้แล้วรู้รอด