ตอนที่ 32 ความบางเบา

ตอนที่ 32 ความบางเบา

เหลือบตากลับไปมองเยี่ยปิน ดูเหมือนนางไม่ได้ลงมือเลยแม้แต่น้อย ชายเสื้อผ้าโปร่งพลิ้วไหวดุจเซียน ทว่าบนดวงหน้าผุดผ่องกลับปรากฏความเสียดายอยู่รำไร "พลังมายาราชสีห์สมคำร่ำลือจริงๆ

ข้าล่อมันเข้ามา ทั้งยังสะสมกำลังเต็มที่ ทว่าก็ยังพลาดจุดสำคัญไป... แต่คิดว่าในช่วงสิบกว่าปีนี้ สัตว์ร้ายตัวนี้คงไม่อาจก่อกรรมทำชั่วในหุบเขานี้ได้อีกแล้ว"

ในที่สุดอวี๋ฉือก็เข้าใจ กระสืออสูรตัวนั้นถอยไปแล้วย้อนกลับมา หมายจะตลบหลังจู่โจม ทว่ากลับถูกเยี่ยปินซ้อนกล ใช้กระบี่เดียวฟันจนบาดเจ็บสาหัส

น่าเสียดายที่เขายังคงมองไม่ทันอยู่ดีว่าเยี่ยปินชักกระบี่ออกไปอย่างไรกันแน่

ยามนี้นักพรตหญิงแย้มยิ้มพลางกล่าวว่า "ข้าลงมือสองกระบี่ กลับสู้เจ้าฟันกระบี่เดียวสร้างผลงานไม่ได้ เขาสื่อใจอันนี้เจ้าเป็นคนตัดลงมา ก็เอาติดตัวกลับไปเป็นที่ระลึกเถิด"

นี่เป็นคำล้อเล่นแน่นอน เยี่ยปินยื่นมือออกไป บนฝ่ามือขาวผ่องมีเขาหักวางอยู่ ยังคงเปล่งประกายเรืองรอง เพียงแต่มือขาวเนียนดุจหยกนั้นชวนมองกว่าเขาหักมากมายนัก อวี๋ฉือไม่ได้เสแสร้ง

ยื่นมือออกไปรับ

เยี่ยปินจึงอธิบายเพิ่มอีกหนึ่งประโยค "หากอมเขานี้ไว้ในปาก จะกันควันพิษและวิชามายาส่วนใหญ่ในใต้หล้าได้ โดยเฉพาะที่กระสืออสูรพ่นออกมาเองยิ่งเห็นผลชะงัด..."