ตอนที่ 34 จุดด่าง

ตอนที่ 34 จุดด่าง

โครงสร้างผังสิ่งปลูกสร้างของเมืองบนผาตันหยาแท้จริงแล้วเรียบง่ายยิ่ง จากเชิงเขาจรดไหล่เขา ล้วนเป็นที่พักอาศัยของบ่าวไพร่ คนรับใช้ และครอบครัวบริวาร ผ่านการพัฒนามาหลายร้อยปี

ยามนี้จึงมีขนาดเทียบเท่าเมืองเล็กๆ ที่พึ่งพาตนเองได้แห่งหนึ่ง

ส่วนจวนเอกของจวนไป๋รื่อนั้นแผ่ขยายลงมาจากยอดเขา สร้างล้อไปตามแนวผาสูงชัน มีจุดทุรกันดารอันตรายอยู่มาก ไม่เหมาะให้คนธรรมดาอยู่อาศัย ทว่าสำหรับผู้บำเพ็ญเพียรแล้วย่อมไร้ปัญหาข้อนี้

อวี๋ฉือมองเห็นกระจ่างชัด เหตุที่มีการจัดวางผังเช่นนี้ มิใช่เพราะผู้บำเพ็ญของจวนไป๋รื่อพิสมัยการทรมานตนเอง

แต่เป็นเพราะผู้สร้างพยายามใช้สิ่งปลูกสร้างปิดล้อมจุดชีพจรปราณและจุดช่องลมอันทรงคุณค่าที่สุดบนหน้าผาเอาไว้ด้านใน เพื่ออำนวยความสะดวกแก่การฝึกบำเพ็ญเพียร

ดังนั้น สิ่งปลูกสร้างอันสูงชันเหล่านี้จึงกลายเป็นสถานที่ที่อวี๋ฉือโปรดปรานในการ “ไปเยือน” มากที่สุด เพราะที่นี่ เขามักจะมองหาบุคคลสำคัญระดับหัวหน้าของจวนพบเสมอ

ได้ดูว่าคนพวกนั้นฝึกวิชากันอย่างไร และได้เห็นแผนการชั่วร้ายสารพัดที่พวกมันกระทำ ช่างเพลิดเพลินจนลืมเหน็ดเหนื่อย

ทว่าก่อนหน้านั้น เขาจำเป็นต้องละสายตาจากจุดด่างอันน่าเกลียดซึ่งกำลังก่อตัวขึ้นทีละน้อยในภาพส่องจิตเสียก่อน