กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 10 กระบี่อักขระ
นักพรตเหยียนทั้งพูดทั้งหัวเราะ พลางเบิกตากลมโตจ้องเขม็งมา ทว่าอวี๋ฉือยังคงมีสีหน้าเช่นเดิม ราวกับว่าภาพศพคนเก็บสมุนไพรกว่ายี่สิบคนเกลื่อนกลาดก่อนหน้านี้ วาจาเย้ยหยันของศัตรู รวมถึงอานุภาพอันเกรียงไกรของกระบี่อักขระเก้าหยาง ทำได้เพียงให้เขาแสดงปฏิกิริยาออกมาได้เท่านี้
"ดี ใจกล้าไม่เลว! ปู่เจ้ากลัวอยู่อย่างเดียวว่าเจ้าจะเป็นแค่พวกกุ้งไร้กระดูกที่วิ่งหนีเตลิดเปิดเปิงก่อนศึก!"
ยิ่งประหลาดใจในความกล้าหาญของอวี๋ฉือ นักพรตเหยียนก็ยิ่งอยากจะบดขยี้ท่าทางอวดดีนั่นทิ้งเสีย เขาจึงไม่รีบร้อนลงมือ เพียงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนห่างจากอวี๋ฉือไม่ถึงสองวา
สั่นกระบี่อักขระไปมาเบาๆ แล้วหัวเราะหึๆ
"ทำไมถึงเป็นกระบี่อักขระเก้าหยางน่ะหรือ? ปู่เจ้าจะบอกให้เจ้าตาสว่างสักสองประโยคก็ได้ ฮิๆ จวนไป๋รื่อมันตระหนี่ถี่เหนียว