ตอนที่ 9 นักพรตเต๋า

ตอนที่ 9 นักพรตเต๋า

แน่นอนว่านักพรตแซ่เหยียนย่อมมีดีพอให้ลำพอง เพลงกระบี่ที่ดูทึ่มทื่อแต่แฝงความพิสดารลึกล้ำของเขานั้น เหนือชั้นกว่าระดับของลู่ปิ่งอย่างเห็นได้ชัด ทว่าอวี๋ฉือกลับมิได้สะทกสะท้าน

สีหน้าของเขาเย็นชาเคร่งขรึม แม้ในมือจะไร้ศัสตราวุธคมกล้า แต่ก็ยังชักนำไอวิญญาณประกายเขียวออกมา เตรียมใช้วิชาอักขระยันต์เป็นที่พึ่ง เพื่อร่วมมือกับลู่ปิ่งรุมโจมตีมารร้ายตนนี้

เมื่อนักพรตแซ่เหยียนเห็นเขายังคงสุขุมเยือกเย็น ก็หัวเราะหึๆ ขึ้นมา แล้วส่งเสียงตวาดลั่นในทันใด:

"ฟัน!"

สิ้นเสียง อวี๋ฉือก็เห็นเส้นสีแดงสายหนึ่งทอดยาวออกมาจากความว่างเปล่า เขาอ้าปากค้าง ยังไม่ทันได้เปล่งเสียงใดๆ ก็แลเห็นประกายกระบี่ทั่วท้องฟ้าแตกสลาย