ตอนที่ 11 โลหิต

ตอนที่ 11 โลหิต

นักพรตเหยียนหัวเราะร่าพลางก้าวเท้า ย่างสามขุมบีบกระชั้นเข้าไปอย่างช้าๆ เดินไปพลางเอ่ยไปพลางว่า "ยังมีผ้ายันต์อะไรอีก ก็งัดออกมาให้ท่านเต๋าผู้นี้ดูชมหน่อยเป็นไร?"

อวี๋ฉือคล้ายจะกัดฟันกรอด พลันสอดมือขวาเข้าไปในแขนเสื้อซ้าย ทว่ายามนี้มือซ้ายของเขาก็ยังคงซุกอยู่ในแขนเสื้อเช่นกัน ท่วงท่าดูพิลึกพิลั่นยิ่งนัก

และในชั่วพริบตานั้นเอง ประกายสีชาดเบื้องหน้าพลันวาบขึ้น นักพรตเหยียนโถมร่างเข้ามาอย่างเงียบเชียบโดยไม่ส่งเสียง แล้วฟันกระบี่ลงมาหนึ่งดาบ จากนั้นจึงแผดเสียงคำรามลั่น

"ไปตายซะเถอะมึง!"

เมื่อครู่นักพรตเหยียนเพิ่งจะเกือบถูกฟ้าผ่าใส่ ในใจยังคงขยาดกลัวอยู่ไม่หาย แล้วจะยอมให้อวี๋ฉือเป็นฝ่ายชิงลงมือก่อนได้อย่างไร?