กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 188 ระหว่างทางกลับบ้าน
เที่ยงวันกว่าๆ
ในที่สุดเฉินลั่วกับเมิ่งเยว่ก็เดินออกมาจากโรงแรม เวลานี้ดวงอาทิตย์ลอยเด่นอยู่กลางฟ้า สาดส่องใบหน้าที่ยังคงแดงระเรื่อไม่จางหายของอาจารย์เมิ่ง
ในแววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความอ่อนโยน
กอดแขนของเฉินลั่วเอาไว้
"วันหลังคุณห้ามเล่นมุกหายตัวไปอีกนะ" น้ำเสียงของเมิ่งเยว่เปลี่ยนเป็นออดอ้อนเหมือนนกน้อยซบตัก
"ครับ"
เฉินลั่วพยักหน้ารับคำ
"ไปกันเถอะ"
เมิ่งเยว่ยิ้มพลางเอ่ยว่า "ฉันจะพาคุณไปซื้อของขวัญให้แม่ฉันสักหน่อย"