บทที่ 187 อาจารย์เมิ่งโกรธแล้ว

บทที่ 187 อาจารย์เมิ่งโกรธแล้ว

ร้ายกาจจริงๆ นะอาจารย์เมิ่ง ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ไม่ส่งข้อความมาสักแอะ แต่กลับแอบขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันเล็กเข้าเมืองมารับผมกลางดึก

แถมยังสะพายกระเป๋ามาด้วย?

ในกระเป๋าใบนี้ต้องมีของอะไรแน่ๆ

หลังจากเฉินลั่ววิเคราะห์เสร็จ

ก็นั่งพักผ่อนเอาแรงอยู่บนเบาะต่อไป

ครึ่งชั่วโมงกว่าต่อมา

รถไฟความเร็วสูงเข้าเทียบชานชาลาสถานีเมืองอำเภอหรงเหอ เฉินลั่วลากกระเป๋าเดินทางเดินออกจากช่องตรวจตั๋ว ก็เห็นอาจารย์เมิ่งยืนอยู่ด้านนอกประตูใหญ่

เธอสะพายเป้ใบเล็กไว้ด้านหลัง ในมือถือหมวกกันน็อก

"อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์เมิ่ง"