กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 189 ลูกเขยหล่อจริงๆ
"จอดข้างหน้าหน่อย นั่นแม่ฉันเอง"
เมิ่งเยว่เห็นแม่ของเธอตรงทางแยก จึงเอ่ยเตือนเฉินลั่วทันที
"คนนั้นคือ..."
เฉินลั่วรู้สึกประหม่าขึ้นมาเล็กน้อยในพริบตา เขารีบแตะเบรกจอดตรงทางแยก พร้อมกับหันไปมองหลัวหงผู้เป็นแม่ของเมิ่งเยว่
พลางส่งยิ้มให้อย่างสุภาพ
"แม่ ทำไมถึงออกมารอข้างนอกล่ะคะ" เมิ่งเยว่ลงจากรถแล้วหันไปถามแม่
"ก็ออกมารอพวกแกน่ะสิ"
หลัวหงกวาดตามองเฉินลั่วที่สูงกว่าเธอตั้งสองศีรษะ เขาสวมเสื้อแจ็กเก็ตกันลมสีดำ แมตช์กับกางเกงคาร์โก้สีดำ รอยยิ้มที่ทั้งหล่อเหลาและมีมารยาทนั้น ชวนให้คนมองรู้สึกถูกชะตาตั้งแต่แรกเห็นจริงๆ
จะว่าไปแล้ว...