บทที่ 157 ความรู้สึกของการเป็นที่ต้องการ

บทที่ 157 ความรู้สึกของการเป็นที่ต้องการ

ในเวลาแบบนี้

ไม่ว่าใครมาเห็นเข้าก็คงอดไม่ได้ที่จะคิดไปทางนั้นด้วยความหวาดกลัวในใจ

"ลงจากรถ!"

โซยา สาวฝรั่งตาสีฟ้าเดินมาทางเฉินลั่วและเปิดประตูเบาะหลัง แววตาแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายความโหดเหี้ยมแบบคนจริง

ความดุดันเด็ดขาดแบบนั้น

เฉินลั่วเคยเห็นในดวงตาของเสิ่นชิวมาก่อน เป็นพวกตัวอันตรายของจริง ต่อให้บอกว่ามือเธอเคยเปื้อนเลือดคนมาแล้วเฉินลั่วก็เชื่อ

ไม่มัวโอ้เอ้

เฉินลั่วให้ความร่วมมือลงจากรถกระบะอย่างว่าง่าย จากนั้นจึงกวาดสายตามองเข้าไปในคฤหาสน์ พวกชายฉกรรจ์ที่กำลังป้อนเนื้อให้หมีสีน้ำตาลกินอยู่ในลานบ้าน ต่างก็หน้าตาถมึงทึงดุร้าย มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี

ฉิบหายแล้ว!