บทที่ 99 กู้ฉิงที่จู่ๆ ก็อ่อนโยนขึ้นมา

บทที่ 99 กู้ฉิงที่จู่ๆ ก็อ่อนโยนขึ้นมา

"เอาสิ"

เฉินลั่วหันกลับไปมองประตูบ้านของเสิ่นชิวแวบหนึ่ง ยัยนี่ไม่ได้มายืนรำไทเก๊กอยู่หน้าประตู น่าจะติดธุระออกไปข้างนอก

ไม่อย่างนั้นเมื่อคืนคงมาหาถึงหน้าบ้านแล้ว ถ้าไม่มีเสิ่นชิวมาคอยป่วน ไปกินมื้อเช้ากับกู้ฉิงก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้

"งั้นก็ไปกันเถอะ"

แววตาของกู้ฉิงทอประกายดีใจขึ้นมา วันนี้เฉินลั่วจะไปกินมื้อเช้ากับฉัน ฉันต้องคว้าโอกาสทองนี้ไว้ คิดดูหน่อยว่าจะชวนเขามาที่บ้านฉันยังไงดี

ทั้งสองเดินออกจากลานบ้านมุ่งหน้าข้ามถนน ระหว่างทางกู้ฉิงก็เริ่มคิดว่าจะใช้เหตุผลอะไรดี

"เดี๋ยวก่อน! รถมา!"