บทที่ 98 อนาคตอันสดใส

บทที่ 98 อนาคตอันสดใส

"มันไม่ใช่เรื่องเงินมากเงินน้อยหรอกครับ" ได้ยินแบบนั้นเฉินลั่วก็ทำหน้าลำบากใจ เขาไม่อยากขึ้นมาชั้นสามทุกวันจริง ๆ

ปรัชญาการใช้ชีวิตของเฉินลั่วความจริงเรียบง่ายมาก ว่าง ๆ ก็เล่นบาสเกตบอล สอนเด็ก ๆ ไป เด็ก ๆ น่ะไร้เดียงสาและน่ารักที่สุดแล้ว

เวลาอยู่กับพวกเขา

เฉินลั่วไม่ต้องคิดเรื่องจุกจิกวุ่นวายอะไรเลย หากเด็ก ๆ มีเรื่องขัดแย้งกัน เขากล่อมแค่สองสามคำก็ดีกันแล้ว ไม่เหมือนความรู้สึกของผู้ใหญ่ ที่บางครั้งก็ยุ่งเหยิงเหมือนกลุ่มด้ายพันกันจนหาปลายไม่เจอและคลายไม่ออก

ตัดไม่ขาด ยิ่งสางก็ยิ่งยุ่ง

ดังนั้นเฉินลั่วจึงไม่อยากก้าวเข้ามาในสถานที่ต้องห้ามอย่างชั้นสามนี้เลย

"เพิ่มให้อีกหนึ่งหมื่น! เดือนละสามหมื่น!"