กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 97 แอดเพื่อน
เขาไม่กล้าชักช้าแม้แต่วินาทีเดียว
เฉินลั่วใช้นิ้วเลื่อนรับสายทันที จากนั้นก็ได้ยินเสียงเย็นชาของหลิวเหยียนเอ่ยถามขึ้นมา
"เฉินลั่ว ตอนนี้นายกล้าถึงขั้นตัดสายฉันทิ้งแล้วงั้นเหรอ?"
"ไม่ใช่ครับ เมื่อเช้าผมนอนอยู่ไม่ได้ดูโทรศัพท์ เลยไม่รู้ว่าเป็นคุณโทรมา ไม่อย่างนั้นผมไม่มีทางกดตัดสายแน่นอนครับ"
เฉินลั่วตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกว่าตัวเองช่างไม่ได้รับความเป็นธรรมเอาเสียเลย