เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตามความเห็นของวิคตอเรีย ดัลลอน มีสิ่งต่างๆ น้อยมากที่เจ๋งไปกว่าการบิน ม่านพลังที่มองไม่เห็นซึ่งแผ่ออกมาเพียงไม่กี่มิลลิเมตรเหนือผิวหนังและเสื้อผ้าของเธอยิ่งทำให้มันยอดเยี่ยมขึ้นไปอีก ม่านพลังช่วยกันความหนาวเหน็บอันเลวร้ายที่สุดไม่ให้มาแตะต้องตัวเธอ แต่ยังคงปล่อยให้เธอสัมผัสสายลมบนผิวและในเส้นผม พวกแมลงไม่บินมาชนแปะใส่หน้าเธอเหมือนอย่างที่ชนกระจกหน้ารถยนต์ แม้ตอนที่เธอเร่งความเร็วไปถึงแปดสิบไมล์ต่อชั่วโมงก็ตาม
เมื่อเหลือบเห็นเป้าหมาย เธอก็ส่งเสียงร้องเฮอย่างตื่นเต้นแล้วพุ่งดิ่งลงสู่พื้น เร่งความเร็วขึ้นในจุดที่คนอื่นๆ คงจะชะลอความเร็วลง เธอปะทะเข้ากับพื้นยางมะตอยแรงพอที่จะทำให้มันแตกร้าวและส่งเศษหินลอยคว้างสู่อากาศ แตะลงสู่พื้นด้วยเข่าและเท้าข้างหนึ่ง โดยยื่นแขนข้างหนึ่งออกไป เธอค้างอยู่ในท่านั่งคุกเข่านั้นเพียงไม่กี่จังหวะหัวใจ ปล่อยให้ลอนผมสีบลอนด์สว่างและผ้าคลุมที่พาดอยู่บนไหล่ข้างหนึ่งพลิ้วไหวตามกระแสลมที่พัดตามการร่อนลงมาของเธอ เธอประสานสายตากับเหยื่อด้วยแววตาคมกริบดุจเหล็กกล้า
เธอซ้อมท่าลงพื้นนั้นอยู่หลายสัปดาห์เพื่อให้ทำออกมาได้อย่างถูกต้อง
ชายคนนั้นเป็นคนผิวขาววัยยี่สิบกว่าๆ ที่โกนหัว สวมเสื้อเชิ้ตพับแขน กางเกงยีน และรองเท้าบูตสำหรับทำงาน เขามองเธอเพียงแวบเดียวแล้วโกยอ้าวหนีทันที